Tijdens de Duitse les zit ze voorovergebogen over haar schrift. Achter haar zit een jongen die ze al kent sinds de basisschool. Ze lachen vaak samen, maken grapjes. Tot het moment waarop dat verandert.
\n\u201cHij kneep ineens in mijn kont,\u201d zegt ze. Haar stem wordt zachter. \u201cGewoon, midden in de les.\u201d<\/p>\n
Het overkwam Dyan van der Veen, nu 18 jaar, maar toen het gebeurde pas 15. Dit heeft een grote impact op haar gehad. Want hoe ga je hiermee om op zo\u2019n jonge leeftijd? Haar verhaal laat zien hoe onschuldig sommige situaties eerst lijken. En hoe populariteit en opvoeding een rol spelen in aanranding op scholen.<\/p>\n
Aanranding op school komt tegenwoordig erg vaak voor. Uit onderzoek van Plan International en Ipsos I&O blijkt dat 1 op de 6 meisjes ongewenst seksueel gedrag ervaart op school. Meiden voelen zich hierdoor onveilig, kunnen zich minder goed concentreren of stoppen zelfs met school. Bij Dyan ging het om ongewenst lichamelijk contact. \u201cJe hebt de zitting en de rugleuning, en daartussen zit een gat, op een gegeven moment voelde ik gewoon dat hij in mijn kont kneep.\u201d Ze probeert uit te beelden hoe het is gegaan. Met handgebaren maakt ze duidelijk hoe hij tussen de stoel kwam en ze laat de knijpende beweging zien.<\/p>\n
Dyan verteld dat ze niet goed wist wat ze moest doen. Die jongen zat in een populair groepje op school. Ook kende ze hem al sinds de basisschool en kwam dit eigenlijk erg onverwacht vertelt ze. \u201cToen het gebeurde, merkte je toch wel dat het rondging in de klas. Veel mensen waren er heel lacherig om, en dan merk je ook wel dat jij er echt onder staat.\u201d
\nPopulairiteit speelt dus een belangrijke rol. De jongen voelde zich hoger dan haar, waardoor Dyan er eigenlijk niks van durfde te zeggen uit angst voor die lacherige reacties.
\nUit onderzoek van de Universiteit van Utrecht blijkt namelijk dat \u201cpopulaire jongeren een norm zetten in de klas\u201d, waardoor gedrag sneller wordt geaccepteerd of zelfs aangemoedigd. Oftewel, dat soort jongens kunnen veel doen, en iedereen lacht toch wel, want ze zijn populair.<\/p>\n
Door deze machtsverhoudingen in de klas blijft het vaak stil. Slachtoffers durven niks te zeggen. Ze zijn bang voor reacties van andere. Zo ging dat ook bij Dyan. \u201cJe weet in je hoofd dat het niet ok\u00e9 is, maar omdat anderen erover lachen, ga je toch snel denken dat jij fout zit.\u201d Die twijfel die andere mensen hun geven zorgt ervoor dat veel jongeren hun ervaringen niet delen. Dyan verteld dat een vriendin van haar dit ook heeft meegemaakt. Samen konden ze het erover hebben, maar wanneer ze het tegen andere klasgenoten zeiden werd er snel omgelachen.<\/p>\n
Dyan had erg veel moeite met het verhaal delen. Ze had het gevoel dat het ergens ook haar schuld was. Dat kwam door alle reacties die ze kreeg als ze het wel vertelde.
\n\u201cWat had je aan?\u201d
\n\u201cJe moet ook gewoon van je af bijten!\u201d
\nDit concept wordt victim blaming genoemd. De schuld van de aanranding wordt neergelegd bij het slachtoffer. Volgens het Nederlands Jeugdinstituut gebeurt dit wanneer de verantwoordelijkheid bij het slachtoffer wordt gelegd, bijvoorbeeld door te zeggen dat diegene het had kunnen voorkomen.<\/p>\n
Gelukkig is het verhaal van dyan wel verteld. \u201cUiteindelijk heeft een vriendin, die ook een wat aparte situatie had meegemaakt, gezegd: Ik ga naar de conrector of de rector. Toen ben ik meegegaan.\u201d Hier heeft dyan haar verhaal gedaan. Dit werd meteen erg goed opgepakt door de school. De school heeft een gesprek gehad met de jongen en met zijn ouders erbij. Je zou denken dat dit het probleem zou verhelpen en dat Dyan het nu makkelijk achter zich kan laten, maar dat was helaas niet het geval.<\/p>\n
Dyan vertelde dat de ouders van de jongen het gedrag niet serieus namen en zeiden dat het \u201cbij de leeftijd hoort\u201d. Toen ze dit vertelde trok ze een gezicht vol ongeloof, want hoe kan je dit zeggen. Volgens Venv speelt de opvoeding een grote rol in het gedrag van jongeren. Zo is \u201cseksuele vorming thuis een belangrijke sleutel voor het voorkomen van grensoverschrijdend gedrag\u201d.\u00a0Want als gedrag thuis normaal wordt gevonden, gaan jongeren dit ook sneller zelf doen. Zo zegt Dyan ook: \u201cAls je dat zo thuis meekrijgt, kan iemand dat gedrag herhalen, terwijl het gewoon niet ok\u00e9 is en niet normaal.\u201d En dat gebeurde ook, want deze jongen heeft het daarna nog vaker gedaan.<\/p>\n
Volgens de Conrector van Dyan moest ze het wel aan haar ouders gaan vertellen. Ze keek hier enorm tegenop. Dat komt omdat ze zichzelf nog steeds de schuld geeft. Natuurlijk weet ze dat haar ouders er goed mee omgaan, maar als de hele klas erom lacht en tegen je zegt dat het je eigen schuld is, ben je hartstikke bang om het tegen andere mensen te zeggen, ookal zijn het je ouders. Voor Dyan was dit wel een grote opluchting. \u201cNu heb ik zoiets van: h\u00e9, het is gebeurd, kan niet teruggedraaid worden, en het is gewoon klaar.\u201d<\/p>\n
Het verhaal van Dyan laat zien hoe ingewikkeld deze situtaties kunnen zijn, wat voor impact het heeft op slachtoffers en hoe belangrijk het is om erover te praten.<\/p>\n
Zolang ouders dit gedrag goedkeuren, of als klasgenoten blijven lachen om deze situaties, zal er weinig gaan veranderen. Want zoals Dyan zelf zegt: \u201cJe weet dat het niet ok\u00e9 is, maar toch ga je denken dat jij fout zit.\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tijdens de Duitse les zit ze voorovergebogen over haar schrift. Achter haar zit een jongen die ze al kent sinds de basisschool. Ze lachen vaak samen, maken grapjes. Tot het moment waarop dat verandert. \u201cHij kneep ineens in mijn kont,\u201d zegt ze. Haar stem wordt zachter. \u201cGewoon, midden in de les.\u201d Het overkwam Dyan van […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":642,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[10,28],"tags":[],"class_list":["post-641","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-seksuele-intimidatie","category-weekopdrachten"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/641","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=641"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/641\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":643,"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/641\/revisions\/643"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/642"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=641"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=641"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kimheideveld.jtni.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=641"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}