De laatste tijd hoor je het overal: grensoverschrijdend gedrag. In talkshows, op sociale media en in gesprekken aan de keukentafel. Iedereen heeft er een mening over. Soms lijkt het zelfs alsof we met z’n allen op zoek zijn naar de exacte plek waar die mysterieuze grens ligt, alsof het een streep op de grond is waar je simpelweg niet overheen mag stappen. Was het maar zo makkelijk.
Want waar ligt mijn grens eigenlijk? Goede vraag. Blijkbaar moet ik daar tegenwoordig een duidelijk antwoord op hebben. Een grens is naar mijn mening niet altijd iets wat je van tevoren precies kunt bepalen. Voor mij heeft het vooral met respect te maken. Klinkt simpel, toch?
Maar blijkbaar is dat voor sommige mensen toch ingewikkelder dan het lijkt. Een opmerking die nét iets te persoonlijk wordt, een grap die eigenlijk alleen grappig is voor degene die hem maakt, of iemand die blijft doorgaan terwijl je al duidelijk hebt laten merken dat je ergens niet op zit te wachten. Kleine signalen, maar toch opvallend genoeg om te denken: ja hoor, daar gaan we weer.